کرگدن دریائی

کرگدن دریائی. [ ک َ گ َ دَ ن ِ دَرْ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نیزه ماهی. ( فرهنگ فارسی معین ). کرگدن مائی. رجوع به کرگدن مائی شود.

نیزه ماهی. کرگدن مائی

💡 هست دریائی که خود پایان نداشت فی المثل دروی کسی سامان نداشت

💡 تو دریائی و ایشان جمله قطره تو خورشیدی و ایشان جمله ذره

💡 جان گوهر است و تن صدف گوهر در شخص مردمی و تو دریائی

💡 در دریائی فتادهام در گرداب پروای جواب کس ندارم چکنم

💡 قدر نظم و نثر او داند به شرط سوی روضه در دریائی فرست

💡 چه دریائی که ما غرقیم در وی چه خوش جامی که ما داریم پر می