چاشت کردن

چاشت کردن. [ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) چاشت خوردن غذای چاشت خوردن. هنگام چاشت طعام خوردن:
چون چاشت کند بخویشتن پیوست
تو ساخته باش کار شامش را.ناصرخسرو.

چاشت خوردن. غذای چاشت خوردن. هنگام چاشت خوردن. هنگام چاشت طعام خوردن.

💡 تا چند چاشت ما همه از خوان غم بود؟ تا کی وجوه شام ز خون جگر کنیم؟

💡 اشترش بردند از هنگام چاشت تا شب و افغان او سودی نداشت

💡 برخوان لاجورد درین طرفه خانقاه از بهر شام و چاشت دو قرصند مهر و ماه

💡 دهد به باصره نوری که بیند از پی مهر هلال یک شبه را چاشت بر فلک مجرا

💡 چاشت را با گرسنگان میخورد تا که در سفره نیم نانی داشت

💡 کای فلان چاشت بده یا شامم نان و آبی که خورم و آشامم