پراگنده روزی

پراگنده روزی. [ پ َگ َ دَ / دِ ] ( ص مرکب ) رجوع به پراکنده روزی شود.

( صفت ) تهیدست فقیر.

💡 پراگنده گشت آن بزرگ انجمن همه رخ پر آژنگ و دل پرشکن

💡 پراگنده گشتند چون تیره شد سرمیگساران ز می‌خیره شد

💡 درم داد و دینار درویش را پراگنده و مردم خویش را

💡 چو گردد پراگنده زو لشکرش به خاک اندر آرد شبیخون سرش

💡 بنالم ز تو پیش یزدان پاک خروشان به سربر پراگنده خاک

💡 میان سپاه اندر آمد چو گرگ پراگنده گشت آن سپاه بزرگ