پراکنده روزی
لغت نامه دهخدا
پراکنده روزی. [ پ َ ک َ دَ / دِ ] ( ص مرکب ) تهیدست. مُقل:
خداوند روزی بحق مشتغل
پراکنده روزی پراکنده دل.سعدی.
فرهنگ عمید
کم روزی، تهیدست، بینوا: خداوند مِکنت به حق مشتغِل / پراکنده روزی پراکنده دل (سعدی: ۱۶۳ ).
فرهنگ فارسی
تهیدست
جمله سازی با پراکنده روزی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 روزی که نهالِ عمر من کنده شود، و اجزام ز یکدگر پراکنده شود؛
💡 سیرم زحیات محنت آکنده ی خویش زین روزی ریزه ی پراکنده ی خویش
💡 چو حال خویش پراکنده خورده ام روزی اگر چه هستم مجموع با زر آفاق
💡 خداوند در این جهان نظام پیچیدهای برقرار کرده است تا از طریق عوامل مختلف، روزی هر موجودی را به صورت پراکنده روزی فراهم آورد.
💡 برخلاف تصور برخی، ثروت در دست عدهای محدود نیست و خداوند با تدبیری حکیمانه، پراکنده روزی را به گونهای مدیریت میکند که نیاز همه موجودات تأمین شود.
💡 طبیعت با تمام پیچیدگیهای خود نشان میدهد که چگونه سیستم پراکنده روزی در میان گیاهان و حیوانات به شکلی بینقص و دقیق عمل میکند.