وظیفه خوری

وظیفه خوری. [ وَ ف َ خوَ / خ ُ ]( حامص مرکب ) وظیفه خواری. رجوع به وظیفه خواری شود.

وظیفه خواری.

💡 دماغ پر زدنم نیست، کاشکی صیاد وظیفه قفسم را به آشیان می داد

💡 دوای درد محبت ز یار چون درد است دلم وظیفه درد و دوا گرفت و گذاشت

💡 این همی خواند وظیفه آن عمل این قصیده گفته و آن یک غزل

💡 طوطی وظیفه‌خوار لب نوشخند توست شکر فروش مصر خریدار قند توست

💡 اگر چه قیمت پروانگی وصلم نیست وظیفه غم و ادرار چشم تر دادی