لغت نامه دهخدا
هته دزد. [ ] ( اِخ ) این ترکیب در کتاب النقض دو بار بدین ترتیب آمده: «اعتقاد رافضیان این است که این مالها و خراجها نمی باید که بکل کیا و کافر کیا و قفل ابلیس و تعویذ سگ و کندوج بسرکه و هته دزد رسد میباید که به علویان با علم و زهد رسد.» و «اولاً کل کیا بزرگمید ملعون است و کافر کیا پسرش، و قفل ابلیس الموت، و تعویذ سگ بوجعفرک مزدکی فشندی، و کندوج بسر که نوسار خاکسار، و هته دزد بلغنائم گوره خر اصفهانی علیهم لعائن اﷲ» ظاهراً کلمه «هته » نام و یا مصحفی از نام شخص و بلغنائم که مصحف ابوالغنائم است، کنیه او و «اصفهانی » نسبت وی میباشد و کلمات «دزد» و «گوره خر» به طریق توهین و برای تخفیف او گفته شده و به احتمال قوی شخص مذکور اسماعیلی مذهب بوده است. رجوع به کتاب النقض ص 474 شود.