نتیجه اطلاق

[ویکی فقه] نتیجه اطلاق، استنباط مطلق بودن امر مولا، به دلیل عدم ذکر متمّم جعل می باشد.
نتیجه اطلاق، یعنی کشف این که چیزی را که مولا به آن امر کرده، تمام مراد او است، که از طریق تمسک به عدم ذکر متمم جعل از ناحیه مولا به دست می آید؛ البته در موردی که قابلیت ذکر آن وجود داشته باشد(در جایی که اطلاق لفظی ممکن نیست).
فرق نتیجه اطلاق و اطلاق لفظی
فرق نتیجه اطلاق و اطلاق لفظی این است که عدم ذکر قید در اطلاق لفظی با وجود مقدمات حکمت، نشان می دهد که مراد مولا از امرش، اطلاق بوده است؛ یعنی مولا امر را به صورت مطلق انشا نموده است. اما عدم ذکر متمم جعل، نشان دهنده این نیست که مراد مولا از امر اطلاق بوده است، بلکه نشانه دهنده این است که آن چه مولا به آن امر نموده تمام غرض وی بوده و انگیزه دیگری ندارد، و الاّ آن را به کمک متمم جعل ذکر می کرد؛ برای مثال، در امر «ادفنوا موتاکم»، اگر شرایط برای آوردن قیدِ «قصد قربت»، از طریق متمم جعل، امر دوم به صورت «ادفنوا موتاکم بقصد القربة» فراهم بود، ولی مولا آن را ذکر نکرد، آشکار می شود که امر مولا به دفن اموات، به فرض وجود قصد قربت اختصاص ندارد، وگرنه آن را ذکر می کرد.
چند نکته درباره نتیجه اطلاق
...

💡 بغیر شرک چه داری بدست ای زاهد از آن نتیجه که یک عمر در ریا بردی

💡 دادند بسی به راه آزادی جان اما چه نتیجه، ملت آزاد نشد

💡 سخن نتیجه جانست جان چرا کاهم گمان مبر که چو پروانه دشمن جانم

💡 هر آنکو پس نتیجه آب و خاک است توان گفتن که از آن نسل پاکست

💡 زانکه هرآن چیز حاصلش شود از زرع هست نتیجه ز تخم در همه احوال

💡 نتیجه ای بکف آور ببر بهمره خویش ز ثروتی که از آن بگذری و بگذاری