مبارکباد کردن

مبارکباد کردن. [ م ُ رَ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) مبارکباد گفتن. تهنیت گفتن:
تا تو ای دلبر به شاگردی کله دوزی شدی
کرد بر استاد تو دولت مبارکباد تو.سوزنی.دلم باردگر لاف غلامی میزند جایی
بیا ای غم به مرگ نو مبارکباد کن ما را.امیرشاهی سبزواری ( از آنندراج ).مبارکباد وصلم گو مکن چرخ
که عید ماتمی را تهنیت نیست.ابوطالب کلیم ( از آنندراج ).شوق طوفان خیز اشکی در کنار دیده ریخت
آسمان بر هجر جانسوزی مبارک باد کردواله هروی ( از مجموعه مترادفات ص 319 ).

مبارک باد گفتن

💡 از جبینها گرد رُفتند آن همه پس مبارکباد گفتند آن همه

💡 جای ماتم نیست چون روز شهادت می رسد عید قربان است، می باید مبارکباد کرد

💡 که روزگار بمولود دشمنان توام دوصد کرشمه نیفشاند در مبارکباد

💡 درون حجله اقبال در دمی سد بار عروس بخت کند خویش را مبارکباد

💡 روز مرگ خود مبارکباد گویم بر بدن گر تبار زلف او عرفی به دوزندم کفن

💡 به‌ خود پیوسته گویم‌،‌ خوشدل از بخت‌: مبارکباد این بیماری سخت