طوفان خیز

جایی که طوفان از آن برخیزد.

( صفت ) جایی که طوفان از آن برخیزد.

💡 هوا مخالف و شب تار و بحر طوفان خیز گسسته لنگر کشتی و ناخدا خفته ست

💡 دلم زشوق پر آتش دو دیده طوفان خیز که از ورود دلارام دل گرفت آرام

💡 دیده را سامان یک شبنم کلیم اول نبود این زمانش موج حسن یار طوفان خیز کرد

💡 از هجوم اشک طوفان خیز باشد منزلم تا نهال قامت او رفت از باغ دلم

💡 موج بحر از گریه طوفان خیز شد رعد نالان گشت و سیل انگیز شد

💡 دلم زشوق پر آتش دو دیده طوفان خیز که از ورد دلارام دل گرفت آرام