سگالش کنان

سگالش کنان. [ س ِ ل ِ ک ُ ] ( نف مرکب، ق مرکب ) اندیشه کننده. دراندیشه. به اندیشه. بفکر:
درآمد بناورد چالش کنان
به خون مخالف سگالش کنان.نظامی.

اندیشه کننده در اندیشه

💡 بخندید و گفت این سگالش مگر چنان کرده باشد که بار دگر

💡 هم‌آنگه که بر تو بخواند دبیر منه پیش و این را سگالش مگیر

💡 رسید این سگالش بگودرز و طوس سر سرکشان خیره گشت از فسوس

💡 ازان ترسد که روزی بد سگالش بداند ناگهان با دوست حالش

💡 رزم غزو و بزم جشن فرخش گه سگالش کرده که ناگاه باد

💡 کس بند خدائی به سگالش نگشاید با بند خدائی ره بیهوده بمسگال