سور قرینتان

[ویکی فقه] در این مقاله خصوصیاتی از سوره های انفال و برائت بیان می کنیم.
چون سوره های انفال و برائت کنار هم قرار گرفته و قرین و همنشین یکدیگرند و همچنین میان آن دو با «بسمله» فاصله ای ایجاد نشده و محتوای آیات آن ها به هم نزدیک است، سور قرینتان یا قرینتین خوانده می شوند
دلیل قرینتین
ابن عباس روایت شده که گوید: بعثمان بن عفان گفتم: چرا سوره برائت را که از مئین است با سوره انفال که از مثانی است هر دو را در سبع طول قرار دادید، و میان آنها بسم الله ننوشتید؟ عثمان در پاسخ گفت: شیوه رسول خدا- صلی الله علیه و آله- چنان بود که چون آیات قرآن بر او نازل می شد یکی از نویسندگان (و کتاب) وحی را می خواند و بدو می فرمود: این آیات را در فلان سوره بگذار... و سوره انفال از نخستین سوره هایی بود که در مدینه نازل شد، و سوره برائة از آخرین سوره هایی بود که در آن شهر نازل گشت، و چون داستان این دو سوره شبیه بهم بود ما گمان کردیم که سوره برائت دنباله سوره انفال است، و خود آن حضرت نیز تا روزی که از دنیا رفت در این باره چیزی نفرمود، از اینرو ما این سوره را در ضمن سبع طول (هفت سوره طولانی قرآن) قرار دادیم، و میان آن دو بسم الله ننوشتیم. و این دو سوره را قرینتین (قرین یکدیگر) میخواندند.

💡 زخیری و سمن و سبزه و بنفشه و سرو ز سوری و گل و شمشاد و سنبل و ریحان

💡 دل از نوید صحبت او بزم سور بود اکنون سرای ماتم و کوی ملامتست

💡 ایکه زلف سیهت بر گل روی آشفتست ز آتش روی تو آب گل سوری رفتست

💡 گر به کامِ تو فلک دور زند غرّه مشو که جهان از پیِ هر سور عزایی دارد

💡 قرآن که با آی و سور دارد ز اعجازش اثر از مثل آن عاجز شمر فکر همه اهل بیان

💡 چون به باغ‌ آیم و بینم گل سوری با سرو در دلم حسرت بالا و رخ دلبر اوست