سور زهراوان
واژه «سور زهراوان» در متون اسلامی به دو سوره از قرآن کریم، یعنی سوره بقره و سوره آل عمران اشاره دارد که به طور مشترک با این نام شناخته میشوند و در منابع تفسیری و حدیثی از آنها با عنوان «زهراوان» یاد شده است. این نامگذاری به دلیل ویژگیهای برجسته و محتوای نورانی این دو سوره انجام گرفته است، زیرا دربردارنده معارف گستردهای از اسمای الهی، احکام شرعی و آموزههای اعتقادی هستند. واژه «زهراء» در لغت به معنای درخشان و نورانی است و به همین دلیل این دو سوره به سبب درخشش معنوی و هدایتگری ویژه خود، با این صفت توصیف شدهاند. در نگاه تفسیری، سوره بقره و آل عمران از نظر حجم آموزههای دینی و گستره موضوعات اعتقادی، اخلاقی و فقهی، جایگاه بسیار مهمی در قرآن دارند و به همین دلیل در کنار هم به عنوان دو سوره نورانی و برجسته معرفی شدهاند. این دو سوره در روایات اسلامی نیز مورد توجه ویژه قرار گرفتهاند و فضیلتهای بسیاری برای تلاوت آنها ذکر شده است. در مجموع، «سور زهراوان» اصطلاحی است که به دو سوره بقره و آل عمران اطلاق میشود و دلیل این نامگذاری، روشنایی معنوی، جامعیت محتوایی و نقش هدایتگرانه این دو سوره در میان آموزههای قرآن کریم است.
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] سوره بقره و آل عمران را سوره های زهراوان نام نهاده اند.
«زهراء» به معنای درخشان است. چون دو سورهبقره و آل عمران از جهت شامل بودن بر کثیری از اسمای الاهی و احکام شرعی، برجستگی و درخشش خاصی دارند، آن دو را «زهراوان» نامیده اند.