سبزی صحرایی
مترادفها
گیاهان وحشی، پوشش گیاهی صحرا
لغت نامه دهخدا
سبزی صحرایی. [ س َ ی ِ ص َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) انواع سبزی خودرو و سبزی که در صحرا روید و قابل خوردن باشد. سبزی خودرو که در صحرا رویَد و توان خورد، چون: زرد مرغک، قازایاغی، شنگ، ترشک، تره کوهی و غیره.
جمله سازی با سبزی صحرایی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 جهانی را چو مجنون، حسن لیلی کرده صحرایی بیابان گرد دارد یوسف ما، کاروانی را
💡 کمند زلف در گردن گذشتی روزی از صحرا هنوز از دور گردن میکشد آهوی صحرایی
💡 گردباد اینجا نفس را راست نتوانست کرد در خور مجنون من دامان صحرایی کجاست؟
💡 اگرچه عقل جنونپرور و جنون خودروست به گل چه باج دهد لالهای که صحراییست؟
💡 - ساختهای صحرایی سنگهای آتشفشانی در مقایسه با سنگهای درونی متنوعتر هستند.
💡 هواخواه تواند از روی دین پیوسته دینداران طلبگار تواند از جان و دل شهری و صحرایی
💡 در فصل بهار، بسیاری از مردم برای جمعآوری سبزی صحرایی و استفاده از آنها در پخت غذاهای سنتی به دامنهها میروند.
💡 گیاهشناسان معتقدند که رشد خودکار سبزی صحرایی در مناطق بیابانی، نشاندهنده مقاومت بالای این گونهها در برابر خشکی و کمآبی است.
💡 طعم متفاوت و خاص سبزی صحرایی در تهیه انواع سوپها و سالادهای گیاهی، باعث محبوبیت بسیار زیاد آن در میان خوراکپزها شده است.