ذوات الخلفین

ذوات الخلفین. [ ذَ تُل ْ خ ِ ف َ ] ( ع ص مرکب، اِ مرکب ) ج ِ ذات الخلفین. تبرهای دوسر. تبر تیشه ها.

جمع ذات الخلفین تبرهای دو سر.

💡 و در مقام جمع اند و در مقام فرق و كثرت فرقان اند،پس قرآن فرقانند در مقام جمع يساند و در مقام فرق طه اند؛ كه به تعبير عرشى جناب حاجى سبزوارى به سر حرف مردميعنى ديگران رسيدن هنر است نه دست رد به سينه شان زدن بلكه بايد همت گماشت تاحرف ديگران را فهميد الهى حروف ظاهر تهجى كه درمرتبه زبان و حرف ظاهرى است رااينهمه رمزها است پس كلمات تكوينى ات را چه باشد؛ تا چه رسد به ذوات به ذواتنوريه انسانهاى كامل و انبياء و سفراى الهى خاتم انبياء وآل طاهرينش ‍ (اللهم صل على محمد و آل محمد). (176)