دست گسستن

دست گسستن. [ دَ گ ُ س َ ت َ ] ( مص مرکب ) جدا شدن. || جدا کردن. بازکردن. دور داشتن:
چو دستت ز هر حیلتی درگسست
حلال است بردن به شمشیر دست.سعدی.- دست از دامن کسی گسستن؛ دور داشتن و رها کردن دست از دامن کسی. ترک گفتن. جدائی کردن. رها کردن دامن او. او را به خود گذاردن:
گرم دشمن شوی یا دوست گیری
نخواهم دستت از دامن گسستن.سعدی.گروهی همنشین من خلاف عقل و دین من
گرفته آستین من که دست از دامنش بگسل.سعدی.و رجوع به دست گسلیدن شود.

جدا شدن

💡 ز استغنا چو بیدل داشتم امید تشریفی گسستن از دو عالم ‌کسوتم را تار و پود آمد

💡 درمان درد هجر ز جان دست شستن است این چاه دور را رسن از خود گسستن است

💡 از نظر روحانا فلسطينى هاى اسراييل به سياست گرويده اند اما از تندروى دور ماندهاند. اين كه به سياست گرويده اند به معنى مخالفت سياسى و در چارچوب قانون ومقررات با اسراييل است ولى تندروى گذشته، ازمخالفت سياسى، عدم پذيرش مطلقدولت اسراييل و گسستن از آن را نيز در بر مى گيرد.

💡 و اما از نظر عمل، دعوت به اخلاص و خلوص نيت و همه چيز را براى خدا بجا آوردن است،براى او زنده بودن و در راه او جان دادن، و همه چيز را براى او خواستن، به او دلبستن واز غير او گسستن، به او عشق ورزيدن و از غير او بيزارى جستن است.

💡 چه ممکن است تسلی به غیر قطع نفس ز ناله نیست رها تار بی‌ گسستن خویش