خوش دماغی

خوش دماغی. [ خوَش ْ / خُش ْ دِ ] ( حامص مرکب ) حالت خوش دماغ. مزاح. شوخی. عمل لاغ و خوش دأبی.
- خوش دماغی جنبیدن؛ دنگش گرفتن. دنه اش گرفتن.

حالت خوش دماغ مزاح

💡 رنگ جفا، راست کرد طره اوتاجهان وای دماغی کزو بوی وفا می برد

💡 از کمال بی دماغی صحبت ارباب حال خانه زنبور می آید به چشم وحشتم

💡 جایی که نه فلک ز حیا سر فکنده است چون گل چمن دماغی اقبال خنده است

💡 ازبن باغ عبرت نجوشید بیدل دماغی ‌که بوی دل سرد گیرد

💡 نبود طبیب دیگر سر و برگ نظم و شعرم که جدا ز هم‌زبانان نبود مرا دماغی

💡 چه هوا دود دماغی‌ست که در دیدهٔ وهم آفتابند گر از ذره فزون می‌آیند