خالد بن نجیح جوان

[ویکی فقه] خالد بن نجیح جَوّان، کنیه اش ابوعبدالله و از راویان امامی است.
وی از موالی و کوفی بود.
معنای جَوّان
ظاهراً منظور از جَوّان، فروشنده جُوَن (جمع جُونیّ؛ نوعی پرنده سیاه شن زار) یا جَونه (ظرف های عطاری با پوشش چرمی) است. مؤید این احتمال، روایتی است که در آن به تجارت خالد از یمن به مکه تصریح شده است.
نام وی در نسخه های دیگر
در بعضی نسخه ها نام وی، به اشتباه، خالد بن نجیح حوار، جواز، خراز و خواتیمی درج شده است.
نظرات درباره صحابی بودن خالد
...

💡 پیش مه رویان شوی خالد به رسوائی علم دل مده زنهار هر ساعت به دلدار دگر

💡 ز جام فیض خود کن خالد درمانده را سیراب که او لب تشنه تیه است و تو دریای احسانی

💡 اين سخن خالد به گوش ابوبكر رسانيدند، ابوبكر به آن اعتنايى ننمود، ولى عمركينه خالد را به دل گرفت. (271)

💡 نخستين كسى كه با ابوبكر سخن گفت: خالد بن سعيد بن عاص بود، سپس ‍ بقيهمهاجران، و بعد از آنها انصار، سخن گفتند.

💡 خالد از درد و غمش افغان و زاری تا به کی؟ ناله کم کن، شد جهان از ناله زارت خجل

💡 پا به خاک آهسته نه خالد که این خاک سیاه از غبار خط مه رویان سیمین تن بود