حرف اتصاف

حرف اتصاف. [ ح َ ف ِ اِت ْ ت ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) الفی که در آخر صفت درآید چون زیبا و شکیبا. شمس قیس گوید: این الف اگر در پایان اصول درآید معنی صفت فاعلی دهد و اگر در پایان صفات و نعوت درآید معنی اتصاف دهد. رجوع به المعجم ص 154 و حرف فاعل شود.

💡 تذكر: كارهاى خداوند، تنها به اوصاف كمالىفعل متصف خواهد شد و هرگز به اوصاف نقصى آن متصف نمى شود؛ مثلا اگر كارى ازخداوند صادر شد حتما عدل و وفاست و هيچ گاه ظلم و جفا نخواهد بود. پس اتصاف به دوطرف مقابل به معناى موصوف شدن ذات اقدس الهى به اوصاف نقصى آن نيست.

💡 و از اين اتصاف به صفات الهى در قرآن كريم تعبير به اذن الله شده است ونيل به سر اين اذن الهى مبتنى بر معرفت توحيد قرآنى است كه در نزد راسخين در حكمتمتعاليه به وجود صمدى معروف است كه (هوالاول و الاخر و الظاهر و الباطن )

💡 پس فوق مقام كن فناى در توحيد ذاتى و صفاتى و افعالى است كه مقام اتصاف بهاسما الله است لذا جناب رسول الله صلى اللّه عليه و آله را مقامى ارفع و اشمخ از مقامكن است، چه اينكه هر انسان كامل را چنين مقامى است فتدبر.

💡 155-قيد كمال براى موجود از آن جهت كه موجود است، براى اين است كه پاره اى ازكمالات براى برخى از موجودات ثابت است ولى نه از آن جهت كه موجودند بلكه بهجهات ديگرى است مانند صلابت و سختى براى جسم و كروى بودن براىشكل و امثال اينها كه اين گونه كمالات لازم نيست بهكامل بالذاتى منتهى گردد. و نيز معلوم است كه اتصاف خداىمتعال به اين گونه كمالات درست نيست. دقت شود. (مؤلف - ره )

💡 از آنـجـا كه صفات بر جسته و ويژه مؤ منان كه سر چشمه انجام هر گونه كار نيك است ودر آيـات قـبـل به آن اشاره شد، اين سؤ ال را برمى انگيزد كه اتصاف به اين صفات وانـجـام اين اعمال، كار همه كس نيست، و از عهده همه بر نمى آيد، در نخستين آيه مورد بحثبه پاسخ پرداخته مى گويد: (ما هيچكس را جز به مقدار توانائيش تكليف نمى كنيم )و از هر كس به اندازه عقل و طاقتش مى خواهيم (و لا نكلف نفسا الا وسعها).