لغت نامه دهخدا
( حجر آسیوس ) حجر آسیوس. [ ح َ ج َ رِ س ِ ] ( ع اِ ) سنگ شوره. نمک چینی. بارود باروت. ثلج الصین. حسین خلف گوید، یعنی سنگ شوره چه آسیوس بیونانی شوره را گویند، و آنرا نمک چینی خوانند. ( برهان قاطع ). و ابن البیطار در مفردات آورده است: هوالبارود وقد ذکرته فی الباء و اهل مصر یعرفونه بثلج الصین.
حجر اسیوس. [ ح َ ج َ رِ اَ س ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) سنگ شوره. چه اسیوس بیونانی شوره را گویند و آنرا نمک چینی خوانند. ( آنندراج ). رجوع به حجر آسیوس شود.