حامد بن فضل الله جمالی دهلوی

[ویکی فقه] جمالی دهلوی، حامد بن فضل اللّه، شاعر، تذکره نویس و از مشایخ سهروردیه هند می باشد.
وی به شیخ جمالی کَنْبَوی، درویش جمالی، ملاجمالی، شاه فضل اللّه جمالی و جمال الدین فضل اللّه نیز شهرت دارد. جمالی از قوم کنبو/ کَنْبوه بود که در پنجاب و اطراف دهلی زندگی می کردند.
تاریخ تولد
تاریخ تولد وی احتمالاً ۸۶۲ یا ۸۴۵ است.درباره دوران کودکی، تعلیم و تربیت و استادان او در علوم ظاهری اطلاع چندانی در دست نیست.
مراد و استاد جمالی دهلوی در تصوف
در تصوف مرید سماءالدین کَنْبوی دهلوی شد. سماء الدین از سلسله سهروردیه و خلیفه کبیرالدین اسماعیل بخاری بود. جمالی در هندوستان و کشورهای اسلامی به سیر و سیاحت پرداخت و در این سفرها با عارفان و شاعرانِ بسیاری، از جمله با عبدالرحمان جامی، دیدار کرد. وی نزد سلطان سکندر لودی (حاکم دهلی، ۸۸۵ -۸۹۴)، ظهیرالدین محمد بابر و همایون شاه محترم بود
وفات
...

💡 در عالم وحدت نبود حکم دو وجهی آن‌جا نتوان گفت جمالی و نقابی

💡 بر دور عارض تو نظر کرده آفتاب خود را لطافتی و جمالی نیافته

💡 ز جمال پرده برگیر که این گنه نباشد گنه است گر بپوشند ز کس چنین جمالی

💡 در جام دل ما بود از عکس جمالی آن جرعه که در ساغر خورشید نیابی

💡 به رخ پادشاه جمالی و آنک دو زلف سیه پوش تو چون دو حاجب

💡 آن جمالی که فروغش کمر کوه شکست کی توان از نظر موسی عمران بینی