جمله غایی

[ویکی فقه] جمله غایی به معنی جمله مفید حکم مقیّد به غایت معیّن است که به آن قضیه غائیه نیز گفته می شود.
جمله های غائی، از اقسام جمله های تام می باشد که به غایت و نهایت مقید شده است؛ یعنی دارای مغیّا، ادات غایت، غایت و حکم می باشد، مانند: " اتموا الصیام الی اللیل " و " کل شی ء لک حلال حتی تعرف انه حرام بعینه ".
دخول یا عدم دخول غایت در مغیّا
میان اصولی ها بحث است که آیا غایت در مغیّا داخل است یا نه؛ به لحاظ موضوع، بدون اشکال خارج است، زیرا مغیا _ نهار _ و غایت _ لیل _ دو موضوع جدا می باشد؛ ولی به لحاظ حکم، در میان اصولی ها پنج دیدگاه وجود دارد:
← غایت داخل در مغیا نیست مطلقا
۱. ↑ محمدی، علی، شرح اصول فقه، ج ۱، ص ۲۶۵.۲. ↑ مظفر، محمد رضا، اصول الفقه، ج ۱، ص ۱۲۵.
...

💡 قبلان با بازگشت به لبنان و حضور در منطقه برج البراجنه جنوب بیروت، علاوه بر فعالیت‌های دینی به ساخت نهادها و موسسات بسیار دست زد. از جمله:

💡 رفت مرد و مال او جمله بخورد بعد از آن در گوشهٔ بنشست فرد

💡 اگرچه خاک رهم جمله بر سر خویشم وگرچه خارم لیکن به پای خویشتنم

💡 هر چه از عقل فزون شد همه عمرم جو جو اندر این غارت غم، جمله به یک بار برفت

💡 از آن خورشید رهبر بود بر ذات نهاده روی سوی جمله ذرات

💡 و جمله (و ما امروا الا ليعبدوا الله...) مى فهماند كه آنچه بدان دعوت شده اند، و ماموربه آن گشته اند، دينى است قيم، كه مصالح اجتماع بشريشان را تاءمين مى كند، پس برهمه آنان لازم است به آن دين ايمان آورند و كفر نورزند.