لغت نامه دهخدا
تنه خواری. [ ت َ ن َ / ن ِ خوا / خا ] ( حامص مرکب ) کنایه از شکنجه و عذاب. ( آنندراج ). کاهش تن کردن از باعث غم و اندوه، و در بهار عجم بمعنی شکنجه و عذاب. ( غیاث اللغات ): از تنومندی اشجار خزان در تنه خواری و از برومندی شاخسار بهار در برخورداری. ( ظهوری از آنندراج ).