تعزیه حضرت عباس

دانشنامه اسلامی

[ویکی شیعه] تعزیه حضرت عباس (ع). تعزیه حضرت عباس (ع) از تعزیه های دهه اول محرم. موضوع این تعزیه که در روز نهم اجرا می شود، شهادت حضرت عباس(ع) است. شخصیت های موافق خوان در این تعزیه، حضرت امام حسین، حضرت عباس، حضرت علی، علی اکبر و قاسم، حضرت زینب و حضرت سکینه (علیهم السلام) هستند و مخالف خوان ها ابن سعد، شمر و لشکر دشمن اند. در این تعزیه، وقایعی همچون حفر خندق به دور خیمه گاه، آب آوردن حضرت عباس از فرات و شهادت ایشان روایت می شود.
عباس (ع) (۲۶ - ۶۱ق)، مشهور به ابوالفضل و قمر بنی هاشم، فرزند امام علی(ع) و ام البنین و سردار و پرچمدار سپاه امام حسین (ع) در واقعه کربلا است. او در کربلا سقّای سپاه بود؛ از این رو، در بین شیعیان به «سقا» معروف است. ایشان در روز عاشورا به دستور امام حسین(ع) برای آوردن آب به شریعه فرات رفت؛ اما پس از پر کردن مشک، در راه بازگشت به خیمه ها، به شهادت رسید.
تعزیه حضرت عباس (ع) طبق نسخ مختلفی اجرا می شود، که به عنوان نمونه میتوان از نسخه های مشهوری همچون نسخه میر عزا، میرانجم،زمینه قزوین و زمینه اصفهان نام برد.

جمله سازی با تعزیه حضرت عباس

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 این شب سیه‌پوش است از آن کز تعزیه دارد نشان چون بیوه‌ای جامه‌سیه در خاک رفته شوی او

💡 مراسم تعزیه‌خوانی عاشورا در ضیابر بسیار باشکوه برگزار می‌شود و علاقه‌مندان سوگ حسینی را از سراسر نقاط ایران به این روستا می‌کشاند.

💡 جابر عَناصِری (۱۰ اردیبهشت ۱۳۲۴ – ۲۸ فروردین ۱۳۹۵) شاهنامه‌پژوه، ایران‌شناس، تعزیه‌شناس ایرانی و دکترای فلسفه از دانشگاه تهران بود.

💡 از دیگر مراسم محرم می توان به حرکت دسته ها از حسینیه به سمت امامزاده روستا و بعکس در روزهای عاشورا و تاسوعا، مراسم سینه دوره، تعزیه خوانی و غیره برگزار می شود.

💡 در یک دهه اخیر یکی از مهم‌ترین مراسمات فرهنگی مذهبی مرزبن تعزیه خوانی می‌باشد.

💡 در سدهٔ دوازدهم و سیزدهم هجری، عزاداری گسترش یافت و تعزیه و شبیه‌سازی (شبیه‌خوانی) نیز رونق گرفت که هم نتیجهٔ جریان فرهنگی روضةالشهداء و هم متأثر از سیاست‌های حکومت قاجار بوده است.