ترکیب انضمامی

[ویکی فقه] ترکیب انضمامی (ابهام زدایی). ترکیب انضمامی ممکن است در معانی ذیل به کار رفته باشد: • ترکیب انضمامی (اصول)، ترکیب اجزا با حفظ وجود استقلالی آنها• ترکیب انضمامی (فلسفه)، مقابل ترکیب اتحادی
...
[ویکی فقه] ترکیب انضمامی (اصول). ترکیب انضمامی به ترکیب اجزا با حفظ وجود استقلالی آنها اطلاق می شود.
ترکیب انضمامی، مقابل ترکیب اتحادی می باشد و آن نوعی از ترکیب است که هر یک از اجزای آن از لحاظ وجود، مستقل بوده و اتحاد آنها از نوع اتحاد انضمامی می باشد، مانند: ترکیب خانه که از انضمام و کنار هم قرار گرفتن خشت، ماسه و... به وجود آمده و از نوع ترکیب انضمامی صناعی است.
عناوین مرتبط
۱. ↑ انضمامیا آراؤنا فی اصول الفقه، طباطبایی قمی، تقی، ج۱، ص۲۳۸.
...
[ویکی فقه] ترکیب انضمامی (فلسفه). ترکیب انضمامی در مقابل ترکیب اتحادی بوده، نوع ترکیبی است که در آن، هر یک از اجزای ترکیب، از لحاظ وجودی مستقل باشند؛ و نحوه اتحاد آنها اتحاد بالضمیمه باشد؛ مانند ترکیب خانه از خشت و آجر و آهن و غیره؛ یا ترکیب اتومبیل از تایر و صندلی و اتاقک و شاسی و سیم ها و پیستون و.... پس ترکیب انضمامی همان ترکیب صناعی است.
ترکیب در فلسفه به معنیِ «یکی شدنِ چند چیز» یا «اتحاد امور کثیر» است.
تقسیمات ترکیب
ترکیب در فلسفه، چندگونه تقسیم دارد:۱. تقسیم به ترکیب حقیقی و ترکیب اعتباری؛ ۲. تقسیم به ترکیب خارجی و عقلی (ذهنی)؛ ۳. اما در مورد ترکیبْ تقسیم دیگری نیز وجود دارد: تقسیم به «ترکیب انضمامی» و «ترکیب اتحادی» ولذا ترکیب انضمامی در مقابل ترکیب اتحادی مطرح می شود و با دو تقسیمِ مزبور نسبت هایی دارد که در ادامه گفته خواهد شد.
تعریف ترکیب انضمامی
اگر اجزاء مرکب هریک در خارج، برای خود ذاتِ جداگانه ای داشته باشند و موجودی متمایز از موجود دیگر محسوب شوند و در نتیجه، تعدد و کثرتِ درون مرکب بالفعل باشد، مرکبْ انضمامی خواهد بود. یعنی اگر اجزاء مرکب، هریک وجودی غیر از وجود دیگری، به خود اختصاص دهد، دارای تمایز و کثرت واقعی و خارجی خواهند بود و ترکیبْ انضمامی است.
تفاوت ترکیب انضمامی با ترکیب اتحادی
...

💡 در حالی که پارسونز به طور پیوسته کنشگران را مفاهیمی تحلیلی می‌نگریست، الکساندر کنش را به‌عنوان حرکت افراد انضمامی، زنده و نفس‌کش تعریف می‌کند که راه خود را در زمان و مکان طی می‌کنند. علاوه بر این، او استدلال می کند هر کنشی حاوی بعد اراده آزاد است، که به وسیله آن کارکردگرایی را گسترش می دهد تا برخی از دغدغه‌های کنش متقابل نمادین را دربرگیرد.

💡 هم‌زمان وی ضمن داشتن تعلّقاتی فلسفی، بر اساس دغدغه‌های جامعه‌شناسانه به مسائل انضمامی و واقعی انسان نیز توجهی خاص دارد.