ترکیب از جنس و فصل

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] ترکیب در فلسفه، به معنیِ «یکی شدنِ چند چیز» یا «اتحاد امور کثیر» است.
ترکیب در فلسفه، چندگونه تقسیم دارد:۱. تقسیم به حقیقی و اعتباری؛ ۲. تقسیم به عقلی و خارجی؛ ۳. تقسیم به انضمامی و اتحادی.
انواع جسم در فلسفه اسلامی
در فلسفه اسلامی، فیلسوفان اغلبْ انواعِ جسم را مرکب از ماده و صورتِ نوعیه می دانند که این دو جزء، وقتی در ذهن به نحوِ لابشرط تصور می شوند، همان جنس و فصلِ ماهیات خواهند بود. در واقع مصداق خارجیِ اجزاء عقلی ماهیت، یعنی جنس و فصل، به ترتیبْ همان ماده و صورتِ خارجی است و تنها تفاوت آنها این است که ماده لحاظِ "بشرط ِ لا"ی جنس، و جنس لحاظ "لا بشرط" ماده است و صورت، لحاظ "بشرط لا"ی فصل و فصل لحاظ "لابشرط" آن است.
ترکیب ذهنی یا عقلی
می دانیم که ملاکِ کثرت و تمایزِ ذهنی و عقلی، عدمِ تعددِ وجودهای اجزاء در خارج است؛ یعنی اگر وجودِ هر یک از اجزاء در عالم واقع، همان وجودِ اجزاء دیگر باشد و اجزاءْ تنها در ذهن و با استفاده از تحلیلِ عقلانی، از یکدیگر منحاز و متمایز شوند، ترکیبْ ذهنی یا عقلی نامیده می شود.ترکیب یک چیز از جنس و فصل، ترکیب حقیقیِ عقلی محسوب می شود؛ زیرا جنس و فصل، لحاظ و تصورِ لابشرطیِ ماده و صورت اند و چنین تصور و لحاظی از اجزای یک ماهیت، تنها در ذهن تحقق دارد نه در خارج از ذهن. بنابراین هر چیزی که دارای جنس و فصل است -از آن جهت که دارای جنس و فصل است- مرکَّبی عقلی و ذهنی محسوب می شود نه خارجی.
انتزاعِ جنس و فصل از ماده و صورت
...

جمله سازی با ترکیب از جنس و فصل

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 در فلسفه جدید، صنف به کلی اعم از جنس و نوع، یا بر کثیرین مشترک در یک صنف یا در صفات متعدد گفته می‌شود.

💡 مفسرين گفته اند اين آيه سؤ ال و جوابى است كه جواب آن طبق اسلوب حكمت داده شده،براى اينكه سؤ ال از جنس و نوع انفاقات كرده اند، كه از چه جنسى و چه نوعى انفاقكنند، و اين سؤ ال بى شباهت به لغو نيست، براى اينكه هر كسى مى داند كه انفاق باچه چيز انجام مى شود، (با انواع مال )، پس جا داشت بپرسند به چه كسى انفاق كنيم، وبهمين جهت سؤ ال ايشان را پاسخ نداده،

💡 نوع دیگری از این لباس زیر است که دو تکه است یعنی از جنس و رنگ کرست دارای شورتی با همان رنگ و جنس است که به آن ست شورت و سوتین گفته می‌شود.

💡 مقدمه: علم به شى ء بر دو گونه است: يكى فكرى و ديگرى شهودى كه به معرفتفكرى و شهودى نيز تعبير كنند معرفت فكرى همان علم به شى ء از راه برهان منطقىاست. مركب را از راه تحصيل معرفت به اجزايش خواه ماده و صورت خارجى و خواه ماده وصورت ذهنى كه عبارت از جنس و فصل است مى توان شناخت و بسائط را از راه لوازم بينهآنها مى شود شناخت.