تبوع الشمس

تبوع الشمس. [ ت َب ْ بو عُش ْش َ ] ( ع اِ مرکب ) بادی است که بعد طلوع آفتاب در مهاب مختلفه میوزد و در آخر بمهب صبا رجوع میکند. ( از اقرب الموارد ) ( از قطر المحیط ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). و عرب آن را ناخوش دارند. ( اقرب الموارد ).

بادی است که بعد طلوع آفتاب در مهاب مختلفه میوزد

💡 قال رسول الله صلّى اللّه عليه و آله: اذا اتى علىّ يوم لا ازداد فيه علما يقرّبنىالى الله تعالى فلا بورك لى فى طلوع الشمس ذلك اليوم. كنزالعمال /2 8687

💡 ترک و الشمس که بر جملهٔ افلاک شه است آیت کنت تو را بازد و هندوی تو باد

💡 (ان روح المؤ من لاشد اتصال بروح الله. مناتصال شعاع الشمس بها) (588)

💡 (ان الله اختر عنى من ذاته و انا غير منفصل عنه اذ نور الشمس غيرمنفصل عنها...) حق تعالى مرا از ذات خود آفريده است وحال اين كه من از او جدا نيستم زيرا كه نور خورشيد از او جدا نيست.

💡 قال الله - تبارك و تعالى - انما اقبل الصلاة لمن تواضع لعظمتى و يكف نفسه عنالشهوات من اجلى، و يقطع نهاره بذكرى ولايتعاظم على خلقى و يطعم الجائع ويكسوالعارى، ويرحم المصاب و يؤ وى الغريب فذلك يشرق نورهمثل الشمس

💡 بنت الشاطی در دانشگاه عین الشمس قاهره تدریس کرده و مدتی نیز در سمت استاد به پژوهش‌های قرآنی در دانشگاه مصر پرداخته است. وی پس از بازنشستگی نیز در اواخر دهه شصت شمسی به عنوان استاد مطالعاتی عالی قرآنی در دانشگاه قرویین در شهر فاس مراکش تدریس کرده است.