ایران پرست

ایران پرست. [ رام ْ پ َ رَ ] ( نف مرکب ) پرستنده ایران. آنکه ایران را تا حد پرستش دوست داشته باشد. کسی که ایران را بستاید و بپرستد. آنکه ایران را از جان و دل دوست دارد. ایران دوست. ( فرهنگ فارسی معین ).

( اسم ) آنکه ایران را از جان و دل دوست دارد ایران دوست.
پرستنده ایران آنکه ایرانی را تا حد پرستش دوست داشته باشد.

💡 که این خیمه و جایگه آن کیست؟ ز گردان ایران ورا نام چیست؟

💡 گرین راز در هند پیدا شود ز خون خاک ایران چو دریا شود

💡 که ایران بپرداز و بیشی مجوی سر ما شد از تو پر از گفت‌وگوی

💡 نداند که این لشکر از بن کیند از ایران سپاهند گر خود چیند

💡 چو از شهر زاول به ایران شوم به نزدیک شاه و دلیران شوم

💡 مه ده منم و این ده ایدر مراست از ایران پدر مادرم از کجاست