ابن مهران نیشابوری

[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از اثر آفرینان است
مهرانی نیشابوری، ابوبکر احمد
محدث، مقری، زاهد و عابد. معروف به ابن مهران. اصلش از اصفهان و ساکن نیشابور و شیخ الاسلام آنجا بود. ابوعبداللَّه حاکم نیشابوری گوید که وی امام عصرش در قراآت بود. در طلب اسانید قراآت به عراق و شام مسافرت نمود.
در عراق قرآن را بر زید بن ابی بلال و ابوحسین بن بویان یا ثوبان و ابوبکر نقاش و ابوعیسی بکار و ابن مقسم و در دمشق بر ابوالحسن محمد بن نضر خرم تلاوت نمود. مهدی بن طراره و جماعتی بر او قرآن را تلاوت نمودند.
در نیشابور از ابوبکر محمد بن اسحاق بن خزیمه و ابوالعباس سراج ثقفی و ابوالعباس ماسرجسی و مکی بن عبدان و جماعتی دیگر حدیث شنید. حاکم ابوعبداللَّه حافظ و ابن مسرور و ابوسعد کنجرودی و عبدالرحمان بن علیک و ابوسعد احمد بن ابراهیم مقری از وی روایت کرده اند.
از آثارش: «الغایة فی القراءات»؛ «الشامل فی القراءات»؛ «سجود القرآن»؛ «غرائب القرآن»؛ «الاتفاق والانفراد»؛ «اختلاف عدد السور»؛ «الوقف والابتداء»؛ «وقوف القرآن»؛ «رؤوس الآیات»؛ «آیات القرآن».

💡 فریدالدین عطار نیشابوری هم در کتاب مظهرالعجایب در ذکر شیخ و استاد خود می‌نویسد:

💡 همچنین، تاکنون؛ واج‌گونه(Allophone)هایِ واکه‌ای زیر، در گویش نیشابوری، شناسایی شده است:

💡 گویش نیشابوری دارای ۹ واکه (حرف صدادار یا مصوت) است.