ابن طلحه ابوسالم کمال الدین محمد بن طلحه عدوی قرشی

[ویکی فقه] اِبْن ِ طَلْحه، ابوسالم کمال الدین محمد بن طلحة بن محمد بن حسن عَدَوی قرشی (۵۸۲ -۲۷ رجب ۶۵۲ق /۱۱۸۶-۱۲ سپتامبر ۱۲۵۴م )، شاعر، قاضی و فقیه شافعی بود.
وی در یکی از روستاهای نصیبین زاده شد، برای کسب دانش به نیشابور رفت و در آن جا از مؤید بن محمد بن علی طوسی و زینب الشعریه بهره برد.
عبدالرزاق ابن فوطى، «تلخیص مجمع الا¸داب »، ص ۲۵۵- ۲۵۶، به کوشش محمد عبدالقدوس قاسمى، اورینتل کالج میگزین، لاهور، ۱۳۵۸ق /۱۹۳۹م.
(۱) محمد ابن شاکر کتبی، عیون التواریخ، به کوشش فیصل سامر و نبیله عبدالمنعم داوود، بغداد، ۱۴۰۰ق /۱۹۸۰م. (۲) محمد ابن طلحه، الجفر الجامع، هند، بی تاریخ. (۳) محمد ابن طلحه، مطالب السؤول، نجف، ۱۳۸۱ق. (۴) عبدالرزاق ابن فوطی، «تلخیص مجمع الا¸داب »، به کوشش محمد عبدالقدوس قاسمی، اورینتل کالج میگزین، لاهور، ۱۳۵۸ق /۱۹۳۹م. (۵) عبدالرزاق ابن فوطی، تلخیص مجمع الا¸داب، به کوشش عبدالعلیم خان، حیدرآباد دکن، ۱۳۹۹ق /۱۹۷۹م. (۶) ابن کثیر، البدایة. (۷) عبدالرحمان ابوشامة مقدسی، الذیل علی الروضتین، به کوشش محمد زاهد کوثری، قاهره، ۱۳۶۶ق / ۱۹۴۷م. (۸) علی اربلی، کشف الغبة، قم، ۱۳۸۱ق. (۹) عبدالرحیم اسنوی، طبقات الشافعیة، به کوشش عبدالله جبوری، بغداد، ۱۳۹۱ق /۱۹۷۱م. (۱۰) مصطفی جواد، حاشیه بر تلخیص مجمع الا¸داب. (۱۱) حاجی خلیفه، کشف. (۱۲) محمد ذهبی، سیر اعلام النبلاء، به کوشش بشار عواد معروف و محیی الدین سرحان، بیروت، ۱۴۰۵ق /۱۹۸۵م. (۱۳) محمد ذهبی، العبر، به کوشش محمد سعید زغلول، بیروت، ۱۴۰۵ق /۱۹۸۵م. (۱۴) خلیل صفدی، الوافی بالوفیات، به کوشش هلموت ریتر، ویسبادن، ۱۳۸۱ق /۱۹۶۱م. (۱۵) محمد گنجی، کفایة الطالب، به کوشش محمد هادی امینی، نجف، ۱۹۷۰م. (۱۶) احمد مقریزی، السلوک، به کوشش محمد مصطفی زیاده، قاهره، ۱۳۷۶ق /۱۹۵۷م. (۱۷) صلاح الدین منجد، معجم ما الف عن رسول الله، بیروت، ۱۴۰۲ق /۱۹۸۲م.

💡 علاّ مه مجلسى در (جلاء العيون ) فرموده كه شيخ كشّى و شيخ مفيد و ديگران روايت كردهاند كه ميثم تمّار غلامِ زنى از بنى اَسَد بود حضرت اميرالمؤ منين عليه السّلام او را خريدو آزاد كرد پس از او پرسيد كه چه نام دارى ؟ گفت: سالم، حضرت فرمود: خبر داده استمرا رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلّم كه پدر تو در عجم ترا ميثم نام كرده، گفت:راست گفته اند خدا و رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلّم و اميرالمؤ منين عليه السّلام،به خدا سوگند كه مرا پدرم چنين نام كرده است. حضرت فرمود كه سالم را بگذار و هميننـام كه حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله و سلّم خبر داده است داشته باش، نام خود راميثم كرد و كنيت خود را ابوسالم.(258)