گرمای انحلال

{heat of solution, enthalpy of solution} [شیمی، مهندسی بسپار] گرمای آزادشده یا جذب شده براثر حل شدن کامل یک مول از یک مادۀ معین در حجم زیادی از حلاّل

گرمای انحلال (heat of solution)
در شیمی فیزیک، مقدار گرمای جذب یا آزادشده، هنگام حل شدن مقدار معیّنی از مادۀ حل شدنی در حلالی با غلظت معیّن، در فشار ثابت.

گرمای آزادشده یا جذب‏شده براثر حل شدن کامل یک مول از یک مادۀ معین در حجم زیادی از حلاّل.

💡 سولانین در گرمای ۱۹۰ درجه، حالت سخت شده پیدا می‌کند و بدون آن که ذوب شود و در حرارت حدود ۲۸۵ درجه سانتی گراد تجزیه می‌گردد. در الکل گرم، به سهولت حل می‌شود اما در آب غیر محلول است و در اتر و کلروفرم نیز قابلیت انحلال ندارد. مقدار و غلظت آن با روش‌های اچ پی ال سی و اسپکتروفتومتری و با آنزیم قابل اندازه‌گیری است.

💡 ترکیب‌های این ماده، مایعی با اندکی گرانروی و به رنگ زرد کمرنگ است. این مواد آب‌گریزند و انحلال‌پذیری کمی در آب دارند (۰٫۰۰۲۷ تا ۰٫۴۲ نانوگرم در لیتر)؛ اما در بیشتر حلال‌های آلی مانند روغن‌ها و چربی‌ها، انحلال پذیری خیلی خوبی دارند. فشار بخار این مواد در دمای اتاق کم است. گذردهی نسبی آنها بین ۲٫۵ تا ۲٫۷ قرار دارد، رسانش گرمایی و نقطه اشتعال (بین ۱۷۰ تا ۳۸۰ درجهٔ سانتیگراد) بسیار بالایی دارند. چگالی آنها میان ۱٫۱۸۲ تا ۱٫۵۶۶ کیلوگرم بر لیتر قرار دارد.