گرمای انحلال

💡 سولانین در گرمای ۱۹۰ درجه، حالت سخت شده پیدا می‌کند و بدون آن که ذوب شود و در حرارت حدود ۲۸۵ درجه سانتی گراد تجزیه می‌گردد. در الکل گرم، به سهولت حل می‌شود اما در آب غیر محلول است و در اتر و کلروفرم نیز قابلیت انحلال ندارد. مقدار و غلظت آن با روش‌های اچ پی ال سی و اسپکتروفتومتری و با آنزیم قابل اندازه‌گیری است.

💡 ترکیب‌های این ماده، مایعی با اندکی گرانروی و به رنگ زرد کمرنگ است. این مواد آب‌گریزند و انحلال‌پذیری کمی در آب دارند (۰٫۰۰۲۷ تا ۰٫۴۲ نانوگرم در لیتر)؛ اما در بیشتر حلال‌های آلی مانند روغن‌ها و چربی‌ها، انحلال پذیری خیلی خوبی دارند. فشار بخار این مواد در دمای اتاق کم است. گذردهی نسبی آنها بین ۲٫۵ تا ۲٫۷ قرار دارد، رسانش گرمایی و نقطه اشتعال (بین ۱۷۰ تا ۳۸۰ درجهٔ سانتیگراد) بسیار بالایی دارند. چگالی آنها میان ۱٫۱۸۲ تا ۱٫۵۶۶ کیلوگرم بر لیتر قرار دارد.

💡 در آزمایشگاه شیمی، دانشجو برای محاسبه میزان گرمای انحلال، دمای محلول را قبل و بعد از اضافه کردن ماده جامد به دقت با ترمومتر اندازه گرفت.

💡 وقتی مقدار زیادی نمک در آب گرم ریخته شد، تغییرات دمایی مشاهده شد که نشان‌دهنده مقدار مشخصی از گرمای انحلال در این واکنش شیمیایی خاص بود.

💡 در مبحث ترمودینامیک، درک مفهوم گرمای انحلال برای پیش‌بینی تغییرات انرژی در فرآیند حل شدن مواد در حلال‌های مختلف بسیار اهمیت و ضرورت دارد.