وضع شخصی

[ویکی فقه] وضع شخصی به تصور تفصیلی لفظ توسط واضع هنگام وضع اطلاق می شود و در علم اصول فقه کاربرد دارد.
واضع در هنگام وضع، ناچار از تصور لفظ و معنا است؛ از این رو «وضع»، به لحاظ چگونگی تصور لفظ دو صورت دارد: وضع نوعی و وضع شخصی.
تعریف وضع شخصی
وضع شخصی آن است که واضع، خود لفظ را بنفسه و به صورت تفصیلی تصور نموده و آن را برای معنایی قرار می دهد، مانند:زید، انسان و... که زید مثال برای وضع خاص و موضوع له خاص، و انسان مثال برای وضع عام و موضوع له عام است.

💡 امیر عالم‌خان در اوایل سال ۱۹۱۱ به بخارا رسید و در زادروز ۳۱ سالگی‌اش رسماً هفتمین امیر امارت بخارا شد. در آغاز حکومت عالم‌خان نشانه‌های امیدوارکننده‌ای از اصلاحات دیده می‌شد. او در ابتدا سنت اهدای هدایای شخصی به امیر را مردود کرد و تمام مقامات را از رشوه‌گیری و وضع مالیات‌های غیرمجاز منع کرد. با این حال، با گذشت زمان تغییراتی در رویکرد او به مسائلی مانند رشوه، مالیات و حقوق دولتی ایجاد شد. عالم‌خان به‌رغم روحیهٔ شرقی و مستبدانه‌اش، مردی باسواد، تحصیل‌کرده و فاضل بود و به مطالعه بسیار علاقه داشت. به زبان فارسی که زبان رسمی دولت او و همهٔ دودمان مغنتیان در درازای تاریخ بود، بسیار علاقمند و پایبند بود و به بخارا عشق می‌ورزید.