گور سرخی

💡 چشمت را گو نهفته دار آن سرخی تا کس بنداندی که کشت است مرا

💡 تا دم روز قیامت صد عقیق اندر یمن خون حسرت می‌خورد از سرخی لعل لبش

💡 زردی رخ آینه‌ست سرخی معشوق را اشک رقم می‌کشد بر صحف خط و خال

💡 سخن نگردد رنگین به سرخی سر باب که از خیال غربت است روی دیوان سرخ

💡 ز لعل و زر پی سرخی و زردی هر آن زینت که امکان داشت کردی

💡 چنان بخون دلم در زد آن پسر ناخن که هست سرخی آنش هنوز بر ناخن