گلبانگ محمدی

گلبانگ محمدی. [ گ ُ گ ِ م ُح َم ْ م َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) در تداول عوام، اذان را گویند. بانگ نماز: قسم به این گلبانگ محمدی.

در تداول عوام اذان را گویند.

💡 دوش در میکده گلبانگ علالا می‌رفت سخن از لعل لب ساقی جان‌ها می‌رفت

💡 گلبانگ مستی آفرین همچون رهی سر داده ام من مرغ شب آهنگم ولی در دام غم افتاده ام من

💡 غم نیست اگر پیر شدم، عشق جوان است رقصد فلک پیر، به گلبانگ صریرم

💡 هوشم برد ای مطرب مستم کند ای ساقی گلبانگ دل‌آویزی از مرغ سحرخیزی

💡 لاله قدح باده و گل شاهد رعناست گلبانگ زنان مرغ چمن مطرب گویاست