گربه ٔ مشکین

💡 مشکین رسنت چو پردهٔ ماه شود بس پرده‌نشین که ضال و گمراه شود

💡 هر که با مشکین غزالان همچو مجنون خو گرفت میرمد ز آنجا که بوی مردم دنیی بود

💡 دل که عمریست در افتاده بچاه ذقنش نیست در دست جز آن طره مشکین رسنش

💡 می مشکین گسارد تا گه بوس و کنار آید هوا خوش گردد و با طبع خسروسازگار آید

💡 گر شوم جویا به باد زلف او پیمانه نوش ساغر می در کفم چون نافه مشکین می شود

💡 در داستان‌های قدیمی و افسانه‌های عامیانه، گربه ٔ مشکین اغلب به عنوان نمادی از شگون‌های بد یا موجوداتی مرموز در شب‌های تاریک توصیف می‌شد.

💡 شاعر با استفاده از استعاره‌های بسیار زیبایی، گربه ٔ مشکین را در دل تاریکی شب توصیف کرد تا حس تنهایی و وحشت را به خواننده منتقل کند.

💡 در آن شب بارانی و بسیار تاریک، گربه ٔ مشکین با چشمان درخشان خود از میان سایه‌های سنگین دیوار عبور کرد و ناگهان در تاریکی ناپدید شد.