کوکبی ترک

کوکبی ترک. [ ک َ ک َ ی ِ ت ُ ] ( اِخ ) قبادبیک. از اتراک است و در حیدرآباد بوده است. بیت زیر از اوست:
چو در کنج قفس میرم بسوزیدم مگر روزی
به امداد صبا خاکسترم راه سباگیرد.( از تذکره نصرآبادی ج 2 ص 313 ).

نامش قباد بیک و از اتراک است و در حیدر آباد می بوده است.

💡 چو کوکبی است که در چشم ما نماید خرد ولی بگردون کی خرد باشدی کوکب

💡 طالع نگشته و نشود زین سپس یقین فرخنده کوکبی چو تو از آسمان حسن

💡 ندارم در بساط آسمان گر اختر سعدی ز داغ ناامیدی سینه پر کوکبی دارم

💡 از متاعش پاره ئی دزدید شام کوکبی چون شاهدی بالای بام

💡 کوکبی آری ولیکن آسمان تست موم عاشقی آری، ولیکن هست معشوقت لگن

💡 هر نظر کز حق بسوی او رسید کوکبی گشت و طلب آمد پدید