کلودیوس پولشر

کلودیوس پولشر. [ کْل ُ / ک ِ ل ُ ش ِ ] ( اِخ ) یکی از کنسولان روم قدیم بود که در سال 249 ق. م. در جنگ دریایی از سپاهیان کارتاژ شکست خورد. ( از تمدن قدیم، ترجمه نصراﷲ فلسفی ).

💡 او امرار معاش خود را از نوشتن کسب می کرد، به ویژه رمان های تاریخی محبوبی مانند من، کلودیوس؛ پادشاه عیسی؛ پشم طلایی؛ و کنت بلیزاریوس. او همچنین مترجم برجسته متون کلاسیک لاتین و یونان باستان بود. نسخه های او از دوازده سزار و خر طلایی به دلیل وضوح و سبک سرگرم کننده محبوب هستند. گریوز در سال 1934 جایزه یادبود جیمز تایت بلک را برای منم کلودیوس و خدایگان کلودیوس دریافت کرد.

💡 در همان سالی که اگریپینا وارد جلسات سنا شد، کلودیوس مستعمره رومی را به خاطر مقام عالیرتبه اگریپینا تأسیس کرده و مستعمره کلونیا کلودیا را به نام آگریپیننسیس یا اگریپیننسیم را که امروزه با نام کلن شناخته می‌شود در ایتالیا تأسیس کرد، این مستعمره همان جایی بود که آگریپینا در آنجا به دنیا آمد بود، و این نام را بر آنجا نامید.

💡 او بیشتر بابت همسر لیویا بودن موردتوجه بود. لیویا پس از جدایی از وی با امپراتور آینده روم یعنی آگوستوس ازدواج کرد ولی فرزندش از «تیبریوس کلودیوس نرون» در آینده امپراتور شد و اينگونه ۴ امپراتور بعدی روم به‌گونه‌ای از فرزندان و نوادگان «تیبریوس کلودیوس نرون» بودند.

💡 در سال ۴۳ م امپراتور کلودیوس همراه با لژیون‌های دوم آگوستا، نهم اسپانیا، چهاردهم جمینا و بیستم والریا ویکتریکس به بریتانیا حمله کرد. اولین پادگان لژیون بیستم در بریتانیا در منطقهٔ کامولودونوم مرکز ایالت ترینووانتس (در گلوستر امروزی) بود. کلودیوس توانست، کار تصرف بریتانیا را برای روم یکسره کند.