کشان رفتن

کشان رفتن. [ ک َ / ک ِ رَ ت َ ] ( مص مرکب ) اِستِفتار. ( یادداشت مؤلف ). خود را بسختی کشانیدن. با سختی خود رابه سویی کشیدن چنانکه مجروحی بر زمین خزیده رفتن.

استفتار. خود را به سختی کشانیدن

💡 می صبوح کشان جان به باد خواهم داد که بوی دوست نسیم سحرگهی آورد

💡 کشان دامن اندر ده و کوی و برزن زنان دست بر شعرها و زمانه

💡 برحذر باش که این دست و دهن آب کشان خانه پردازتر از سیل بلا می باشند

💡 بگیر و بخوان نام گردنکشان که درخاک سایست گردن کشان

💡 به جذبهٔ نگهی کز پیش کشان می‌برد چه صیدها که اسیر کمند کرد و گذشت

💡 خمار کم کشد آن میکشی که چون صائب شراب صاف به دردی کشان فرو ریزد