کامگار کردن

کامگار کردن. [ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) پیروزمند کردن. غالب و چیره ساختن. مسلط کردن:
چه کردن زبان بر بدی کامگار
چه در آستین داشتن گرزه مار.اسدی.

پیروزمند کردن

💡 چو بر ملک آفاق شد کامگار همی‌گشت بر کام او روزگار

💡 ندیدیم زیبنده تر زین سوار به تیر و کمان بر چنین کامگار

💡 عزم او چون کوهساران استوار پایدار و تند سیر و کامگار

💡 که بودَ انْدر زَمانه شهریاری؛ به شاهی کامگاری بَخْتْ‌یاری.

💡 امروز دگر باره من بجاهت بر کام دلم کامگار گشته

💡 اگر بخت یکباره یاری کند بر او طبع من کامگاری کند