چاشت خوار

چاشت خوار. [ خوا / خا ] ( نف مرکب ) چاشت خوارنده. چاشت خورنده. آن که طعام چاشت خورد. ( آنندراج ). غدیان. ( منتهی الارب ).، چاشتخوار. [ خوا / خا ] ( اِخ ) نام صحرایی. بین راه اصفهان و شیراز:... شاه شجاع نیز از این طرف بسر راه لشکر آمد و در صحرای چاشت خوار فریقین را ملاقات افتاد. ( تاریخ گزیده چ لندن ص 706 ).

۱. کسی که چاشت بخورد، چاشت خورنده، آن که طعام چاشت بخورد.
۲. کسی که یک بار غذای لذیذی به رایگان خورده و باز هم به طمع آن باشد.

چاشت خوارنده. چاشت خوردنده. آنکه طعام چاشت خورد.

💡 صبح تو شام گشت و فلک بر تو چاشت خورد تو هم‌چنان در هوس شام و چاشتی

💡 از خم ابرو سخن می گفت آن خورشید رو من نماز چاشت می کردم در آن محراب خوش

💡 معادل چاشت را در زبان انگلیسی برانچ (Brunch) می‌دانند. کلمه برانچ ترکیبی از کلمات Breakfast (صبحانه) و Lunch (ناهار) در زبان انگلیسی است و ریشه آن به اواخر سده ۱۸۰۰ و انگلستان بازمی‌گردد و از دهه ۱۹۳۰ در آمریکا نیز شهرت یافته‌است.

💡 1. نمازى كه در كتب شيعه قميين روايت شده و آن دو ركعت است در وقت چاشت، در هر ركعتبعد از (حمد) پنج مرتبه سوره (والشمس ) بخواند و نماز را تمام كند و بعد ازنماز بخواند:

💡 حضرت امام محمد باقر عليه السلام فرمود كه دوست ميدارم پنير را و در روايتى وارد شدهاست كه در طرف چاشت مضر است و در طرف شب نافع است و موجب تولد فرزند ميشود.

💡 روزش مدام عید و شبش قدر بوده است هر کس نه فکر شام و نه امید چاشت داشت