چار پایی

چارپایی. ( حامص ) منسوب به چارپا:
چو پاکی و پاکیزه رایی کنی
چرا دعوی چارپایی کنی.نظامی.

منسوب به چار پا.

💡 این چرخ که می‌گردد بی‌آب نگردد تا سر نبود پای کجا یابد پایی

💡 میدان که: سر ما و نشان قدم تست در کوی تو هر جا که سری بینی و پایی

💡 من کی به وصالش رسم این بس که به راهش روزی که شوم خاک ببوسم کف پایی

💡 ز آتش سودا، درین محفل پی بیرون‌شدن دست و پایی می‌زنم، اما گرفتارم چو شمع

💡 عجزم چقدر پایهٔ اقبال رسا داشت جایی نخمیدم که به پایی نرسیدم

💡 دریغا گر تو با این هوش و ادراک به جَهل از این فزون‌تر پایی ای زن