پرگنۀ براق

💡 منم لعل و خصم آهن خورده زنگ براق از کجا و خر پیر لنگ

💡 براق و جبرئیل آنجا بماندند به خلوت خواجه را تنها بخواندند

💡 آنک تن را مظهر هر روح کرد وآنک کشتی را براق نوح کرد

💡 ز اشک خون همچون اطلس من براق عشق را جل می‌توان کرد

💡 خواستم نعل براق تو بگویم مه را خردم گفت مشو مرتکب این هذیان

💡 این سخن پایان ندارد خیز زید بر براق ناطقه بر بند قید