ویل وئیل

ویل وئیل. [ وَ لُن ْ وَ ] ( ع اِ مرکب ) مبالغه ویل است. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).

مبالغه ویل است.

💡 آنکه از فرمان او گردن کشد سکنه زو پر ویل و وا ویلاه باد

💡 اگر در آینه بینی ز شرم زشتی خویش بچاه ویل در افتی چو دیده بگشایی

💡 آن چاه ویل در طبقهٔ هفتمین که هست تابوت دشمنان علی در میان او

💡 بیوگرافی (مونوگرافی) توسط یورگ ام. هورمن: نقاش دریایی امپراتوری، ویلی استوور

💡 وَیْلٌ یَوْمَئِذٍ لِلْمُکَذِّبِینَ (۳۴) ویل آن روز دروغ زن گیران را.