والهی قصاب

والهی قصاب نام یکی از شاعران قدیم است که در منابع ادبی و تذکره‌ها از او یاد شده است. اطلاعات دقیق و گسترده‌ای از زندگی او در دست نیست و بیشتر شهرت او به واسطه چند بیت منسوب به وی در منابعی مانند «صبح گلشن» و دیگر کتاب‌های تذکره‌ای نقل شده است. از جمله اشعار نسبت‌داده‌شده به او بیتی است که در آن به سرنوشت مجنون و تأثیر جفای زمانه بر انسان اشاره شده است. در این بیت، شاعر با نگاهی عاطفی و تأمل‌برانگیز بیان می‌کند که مجنون در اثر سختی‌های روزگار به گوشه‌ای پناه برده است. همچنین در ادامه بیت، این نکته مطرح می‌شود که نباید او را دیوانه خواند، زیرا رفتارش نوعی خردمندی در برابر سختی‌ها بوده است. این مضمون نشان‌دهنده نگاه عمیق شاعر به مفهوم عقل و جنون در ادبیات عرفانی و عاشقانه است. نام «والهی قصاب» در کنار آثار محدود منسوب به او در منابعی مانند فرهنگ سخنوران و قاموس‌الاعلام نیز ذکر شده است. با این حال، جز همین اشارات پراکنده، اطلاعات دیگری از زندگی، زمانه و آثار او در دسترس نیست. به همین دلیل، او بیشتر به عنوان یک شاعر کم‌شناخته با چند بیت باقی‌مانده در حافظه ادبیات فارسی شناخته می‌شود. در مجموع، والهی قصاب شاعری است که حضورش در منابع ادبی محدود اما قابل توجه بوده و نامش با چند بیت ادبی در تذکره‌ها ثبت شده است.