نوش لپینا

نوش لپینا. [ ل َ ] ( اِ مرکب ) نوش لبینا. رجوع به نوش لبینا شود.

نوش لبینا.

💡 پس آن نامه در پیش تختش نهاد چو نوشان سرِ نامه را برگشاد

💡 از می وحدت بنوش جامی و جم نو به طبع خسرو پرویز را یاد کن از نوش یاد

💡 ز نوشان وصل دلدار است هرچار برون رفتند از آن عین پندار

💡 ز جان شیرین‌تری ای چشمهٔ نوش سزد گر گیرمت چون جان در آغوش

💡 با لب نوشین طبیب آمد ولی در کمین جان بیمار خود است

💡 چون عیش کنی از تو برد روح لطافت چون نوش کنی از تو کند عقل تماشا