لغت نامه دهخدا
نفقه خوار. [ ن َ ف َ ق َ / ق ِ خوا / خا ]( نف مرکب ) آنکه نفقه کسی خورد. ( یادداشت مؤلف ).
نفقه خوار. [ ن َ ف َ ق َ / ق ِ خوا / خا ]( نف مرکب ) آنکه نفقه کسی خورد. ( یادداشت مؤلف ).
آنکه نفق. کسی خورد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 «وَ لا تَجْعَلْ یَدَکَ مَغْلُولَةً إِلی عُنُقِکَ» و دست خویش با گردن خویش مبند، «وَ لا تَبْسُطْها کُلَّ الْبَسْطِ» و بگزاف فرو مگشای از همه روی، «فَتَقْعُدَ» که بنشینی و بمانی، «مَلُوماً مَحْسُوراً (۲۹)» نکوهیده در قسمت، درمانده از نفقه.
💡 مساءله 10 - بر پسر واجب است نفقه پدر خود را بدهد اما نفقهفرزندانش بر او واجب نيست زيرا فرزندان پدر خواهر و برادر او مى باشند، و همچنيننفقه همسر پدر بر او واجب نيست، و بر پدر نيز واجب است نفقه فرزند خود و فرزندفرزند خود را بدهد اما نفقه همسر او كه عروس وى است بر او واجب نيست.
💡 هُمُ الَّذِینَ یَقُولُونَ ایشانند که میگویند: لا تُنْفِقُوا عَلی مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ نفقه مکنید بر ایشان که نزدیک رسول خدااند. حَتَّی یَنْفَضُّوا تا باز پراکنند.
💡 دوم. قرآن منشاء انكار جاهلان را، تقليد و حفظ ميراث پدرانى هدايت نايافته و تعقل ناكرده مى داند؛ قالوا يا شعيب اءصواتك تاءمرك اءن نترك ما يعبد اباؤ نا اءو اءن نفعل فى اءموالنا ما نشؤ ا انك لاءنت الحليم الرشيد و قالوا يا شعيب ما نفقه كثيرا مما تقول و انا لنريك فينا ضعيفا و لولا رهطك لرجمناك و ما اءنت علينا بعزيز. (352)
💡 امّا كفّار، هم سخنانش را تحقير كردند، (ما نفقه )، هم خودش را ضعيف دانستند،(فينا ضعيفا)، هم فاميل و بستگانش را ناچيز شمردند، (رهطك )، هم بهشكنجه ى سختى تهديدش كردند، (لرجمناك ) و هم قدرت و عزّتش را ناديدهگرفتند.(ما انت علينا بعزيز)
💡 و نيز گفته اند حق نفقه يك سال، قبل از نزول آيات ارث بوده و بعد از آن كه براى زن، ارث قرار داده شد، اين حق از بين رفت، بنابراين آيه فوق، از دو جهت (از نظر مقدارزمان عده و از نظر نفقه ) نسخ شده است.