نفاق افکن

نفاق افکن. [ن ِ اَ ک َ ] ( نف مرکب ) که میان دو کس جدائی افکند.

که میان دو کس جدائی افکند.

💡 آنک او رد دل است از بددرونی‌های خویش گر نفاقی پیشش آری یا که طاماتی کنی

💡 حسين پيشواى عدالت از من دعوت كرد تا او را در راه حقّ و بر ضدّ گمراهى و نفاق يارىرسانم.

💡 ناگهان برخاست گردی درخراسان از نفاق وز میان کرد بیرون شد سر یغمای چین

💡 حسين عليه السلام مسلك و آئين كافران و نفاق پيشگان را بهعمل و سخن انكار كرد و از آنان بيزارى جست و گفت:

💡 و گفت: اگر بدانمی که در من نفاقی نیست از هرچه در روی زمین است دوست تر داشتمی.

💡 دوستانرا همه چون نحل زافراط نفاق نوشی و نیشی اندر دم وبردم بینی