لغت نامه دهخدا
نزهت افزا. [ ن ُ هََ اَ ] ( نف مرکب ) هرآنچه بر شادی و عیش بیفزاید. ( ناظم الاطباء ). || تفرجگاه. جای خرم و باصفایی که موجب انبساط خاطر شود.
نزهت افزا. [ ن ُ هََ اَ ] ( نف مرکب ) هرآنچه بر شادی و عیش بیفزاید. ( ناظم الاطباء ). || تفرجگاه. جای خرم و باصفایی که موجب انبساط خاطر شود.
تفرجگاه یا جای خرم و با صفائی که موجب انبساط خاطر می شود.
💡 در شب و روز میاسای ز شادی و طرب نیمساعت مشو از نزهت و رامش خاموش
💡 خبر دادنش آن فرزانهپیران ز نزهتگاهِ آن اقلیمگیران
💡 نماید ره به سوی گلشنی کز غایت نزهت بود طوبی قد حورا و کوثر لعل رضوانش
💡 که شه عزم نخجیر دارد کنون به نزهت زند خیمه از چین برون
💡 اگر این است نزهتگاه کشمیر هزاران جان فدای راه کشمیر!
💡 درختی کی برگش همه نزهت است درختی کی بارش همه حکمت است
💡 در سخن معنی لفظش مایهٔ آب حیات گرد رخ مضمون خطش نزهت للناظرین