نالش کردن

نالش کردن. [ ل ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) نالیدن. آه و فغان و فریاد کردن. ( از ناظم الاطباء ). || شکوه و شکایت کردن. گله کردن:
یوسف از گرگ چون کند نالش
که به چاهش برادر اندازد.خاقانی.

( مصدر ) ۱ - ناله کردن نالیدن. ۲ - شکایت کردن گله کردن: یوسف از گرگ چون کند نالش که به چاهش برادر اندازد. ( خاقانی )

💡 چنان به نالش من روزگار خوش دارد که گر خموش شوم به سر نزاع آید

💡 شب آنجا بیفکند و بالش نهاد روان دست در بانگ و نالش نهاد

💡 نالش از آسمان کنم نی نی کآسمان هم به نالش از خوی توست

💡 شکر ایام وصال گل چه داند بلبلی کز جفای خار نالش یا شکایت می‌کند