نار امیدن

نارامیدن. [ دَ] ( مص منفی ) ناآرامیدن. نیارامیدن. آرام نگرفتن. استراحت نکردن. مقابل آرامیدن. رجوع به آرامیدن شود.

نا آرامیدن نیارامیدن.

💡 ای چهره و لعل تو یکی نور و یکی نار از نور توام آذر و ازنار تو آزار

💡 در این گلشن که خندان گشت چون نار که چشم از خون نگشتش ناردان بار

💡 عزیزا می ندانم کین چه کارست چه درد است این چه عشق است این چه نار است

💡 خصم تو گرچه روی بهی نیستش چو تو باروی همچو آبی و دل همچو نار باد

💡 تا کی از نار هوا نز روی هویت چنین خویشتن را بیهده مدهوش و حیران داشتن

💡 مؤمن و کافر برو یابد گذار ما ندیدیم اندرین ره دود و نار