منجزیت قطع

[ویکی فقه] منجّزیت قطع به سببیت قطع در تنجّز تکلیف شرعی اطلاق می شود.
منجّزیت قطع، مقابل معذّریت قطع و از لوازم قطع بوده و به معنای قطعیت یافتن تکلیف در حق مکلف، به سبب قطع است. منجّزیت در جایی است که آخرین مرحله از مراحل توجه تکلیف به مکلف ( اقتضا، انشا، فعلیت و تنجز ) کامل می شود، و این امر، سبب قطع عذر مکلف می گردد، زیرا تکلیف در حق او مسلّم شده و قطع او با واقع نیز مطابق می باشد، بنابراین هیچ گونه عذری در ترک تکلیف و مخالفت با قطع ندارد و چنان چه با آن مخالفت نماید، سزاوار عقوبت است.

💡 قطع ره طلب به تأمل نمی شود در پیش پای خویش نظر می کنی مکن

💡 کمال از خود ببر آنگه رو این راه که قطع اینچنین وادی همین است

💡 یکباره چرا قطع نظر می‌کنی از ما بودیم نه آخر به تو یکبار مصاحب

💡 چون نیست، گر از پیش روی، پیشانت ور راه ز پس قطع کنی پایانت

💡 سایه‌را بیدل ز قطع‌ دشت ‌و در تشویش نیست محمل تسلیم دوش آرمیدن می‌کشد

💡 گرنه دستش از تو بودی کی بر آوردی بعمد از برای قطع پایت دست جور از آستین